واژگان حقوقی

اِعسار
صفت کسی است که تاجر نباشد و به جهت کافی نبودن دارایی و یا دسترسی نداشتن به آن، قدرت دادن بدهی های خود و یا هزینه های دادرسی را نداشته باشد. در فقه افلاس را به کار می برند نه اعسار را. نزد امامیه اصل بر یسار (= تمکن، ملائت) است تا خلاف آن محرز گردد. موصوف به وصف اعسار را معسر (بر وزن مفلس) گویند.

اَعمال حقوقی
دو معنی دارد:
الف- کارهایی که از روی قصد واقع شود و موضوع اثر یا آثار حقوقی باشد مانند عقود، ایقاعات، اقرار، شهادت دادن، صدور رأی در دادگاه، تصمیمات اداری، جرم ها.
ب- در معنی اعم هر عملی است که موضوع اثر حقوقی باشد خواه ارادی باشد خواه نه، مانند اتلاف غیر عمدی مال غیر که اثر آن، ضمان است.