واژگان حقوقی

ابرا

ابرا عبارت از این است که داین از حق خود به اختیار صرف نظر کند (ماده 289  قانون مدنی)

اراضی آیش 

زمینی دایر که به صوررت متناوب طبق عرف محل برای دوره ی معین بدون کشت بماند ( بند 6 ماده 1 آیین نامه اجرایی لایحه قانونی واگذاری و احیای اراضی در حکومت جمهوری اسلامی ایران مصوب 59 )

اراضی بایر 

زمین هایی که سابقه احیا دارد ولی به علت اعراض یا عدم بهره برداری بدون عذر موجه به مدت 5 سال متوالی  متروک مانده باشد.

اراضی دایر

زمین هایی که احیا شده و مستمرا مورد بهره برداری است.

اراضی موات 

زمینهایی که سابقه احیا و بهره برداری ندارند و به صورت طبیعی باقی مانده است.

اِعسار
صفت کسی است که تاجر نباشد و به جهت کافی نبودن دارایی و یا دسترسی نداشتن به آن، قدرت دادن بدهی های خود و یا هزینه های دادرسی را نداشته باشد. در فقه افلاس را به کار می برند نه اعسار را. نزد امامیه اصل بر یسار (= تمکن، ملائت) است تا خلاف آن محرز گردد. موصوف به وصف اعسار را معسر (بر وزن مفلس) گویند.

اَعمال حقوقی
دو معنی دارد:
الف- کارهایی که از روی قصد واقع شود و موضوع اثر یا آثار حقوقی باشد مانند عقود، ایقاعات، اقرار، شهادت دادن، صدور رأی در دادگاه، تصمیمات اداری، جرم ها.
ب- در معنی اعم هر عملی است که موضوع اثر حقوقی باشد خواه ارادی باشد خواه نه، مانند اتلاف غیر عمدی مال غیر که اثر آن، ضمان است.