ایفای ناروا، شرایط تحقق و مصادیق آن

 ایفای ناروا مرکب از دو واژه ی "ایفا" و "ناروا" است. ایفا در لغت مصدر باب "افعال" است به معنای وفا کردن و حق کسی را تمام و کمال دادن آمده است. ناروا نیز به معنای بدون حق و سبب قانونی بودن است. هرگاه شخصی بدون وجود حق و سبب قانونی مالی به دیگری بپردازد این پرداخت، ایفای ناروا است. در مقابل ایفا به طور صحیح در جایی معنا پیدا می کند که دینی وجود داشته باشد و شخصی به دیگری مدیون باشد و اقدام به پرداخت دینش بنماید.