عقود و قراردادها

مطابق ماده 10 قانون مدنی ( اصل آزادای قرارداد) هر توافقی که بین دو یا چند نفر صورت پذیرددر صورتی که مخالف قانون نباشد می تواند برایشان الزام آور باشد.
مطابق ماده 190 قانون مدنی افرادی میتوانند با دیگری برای عقدی توافق نمایند که دارای شرایطی باشند. مثلا آزادی فرد برای انجام معامله یا همان قصد و رضای طرفین و هم چنین اهلیت طرفین معامله(سفیه-صغیر یا مجنون نبودن) موضوع معین که مورد معامله قرار می گیرد و همینطور مشروع بودن جهت معامله از جمله شرایط یک عقد صحیح و کامل است.
البته گاهی عقود نام مشخصی دارند که در قانون تصریح شده و برای آن مقرراتی نهاده شده است. مانند مضاربه، جعاله، اجاره، بیع(خرید و فروش) وکالت، مشارکت، ودیعه، عاریه، قرض، صلح، کفالت و حتی عقد نکاح.
برای هرکدام از عقود فوق الذکر قانون مقرراتی را مشخص کرده است که گاهی می شود برخلاف آن قوانین توافق کرد(قوانین تکمیلی) و گاهی نمی توان برخلاف آن قوانین توافق نمود(قوانین آمره) نمونه هایی از این گونه قراردادها در همین سایت و در قسمت نومنه فرم ها آورده شده است اما لازم به ذکر نیست که تهیه هر قرارداد متناسب با طرفین قرارداد و شرایط ایشان امری تخصصی است که جهت ممعت از اختلافات بعدی شایسته است توسط متخصصین صورت پذیرد.